W dniach 9-15 lipca 2018 odbędzie się w Santa Cruz de la Sierra w Boliwii V Amerykański Kongres Misyjny pod hasłem "América en misión, El Evangelio es alegria". Ponad 3 tys. delegatów z 25 krajów Ameryki Północenj, Środkowej i Południowej bedzie modlić się i rozwazać, jak lepiej i z coraz wiekszą radością głosić Chrystusa.

Jednym z elementów przygotowania do Kongresu były warsztaty dla tłumaczy ustnych, przeprowadzone w dniach 17-18 maja 2018 roku przez o. Henryka Ślusarczyka SVD i prof. Olgierdę Furmanek. Zajęcia odbyły się na Wydziale Komunikacji Medialnej Uniwersytetu Katolickiego św. Pawła „Diakonia” w boliwijskim Santa Cruz de la Sierra.

Co dostajemy, czym się dzielimy, co możemy przekazać, pochodzi z ofiar naszych ludzi, którzy są bardzo ofiarni, pomimo różnych kryzysów, jakie nami miotają. Hiszpania przeżywała i przeżywa nadal głęboki kryzys. Teraz jest trochę lepiej, ale wielu ludzi straciło pracę.

Innym problemem jest bardzo trudne życie w momencie, gdy wielu Polaków kończy swoją pracę zawodową i przechodzi na emerytury. Pojawia się realny problem z więzią z dziećmi, które pozostały w Polsce.
Z o. Mirosławem Baranem SVD, byłym misjonarzem w Argentynie i obecnym kapelanem Polskiej Wspólnoty Katolickiej w Madrycie, rozmawia Marta Molińska-Glura.

Nas misjonarzy jest coraz mniej. Brakuje braci, których były tu dziesiątki, brakuje świeckich. Lokalny kler przybiera w ilości, ale to wciąż za mało. W tych trudnościach pozytywnie zacieśnia się nasza relacja z lokalnymi liderami - mówi o. Michał Tomaszewski SVD, misjonarz w Papui Nowej Gwinei.

Obecnie mocno akcentujemy ich kształcenie, aby zapewnić im odpowiedni poziom formacji. Tak, aby podczas naszej nieobecności, umieli podtrzymywać rozwój wspólnoty w wierze i dobrych uczynkach.
Na rozmowę z misjonarzem zaprasza o. Krzysztof Kołodyński SVD.

Jedną z bardziej wyjątkowych misji, prowadzonych przez werbistów w Regii Ural, jest parafia w mieście Czyta. To stolica Zabajkalskiego Kraju w azjatyckiej części Rosji. „Nie, to nie jest Syberia” – podkreślają tutejsi mieszkańcy.

Syberia sięga od Uralu po jezioro Bajkał. Jego zaś wschodnie wybrzeże należy do Buriacji, a dalej rozciąga się właśnie Zabajkalski Kraj i Daleki Wschód, u brzegów oceanu.

W mojej głowie wciąż rodziło się pytanie – jak to jest wszystko możliwe? Jak jeden człowiek, ksiądz katolicki, misjonarz, mógł wybudować kościół w mieście, w którym znajduje się jedna z najważniejszych hinduistycznych świątyń?

Jak wiele miłości i dobra trzeba mieć w sobie, by wyciągnąć rękę do tych, którzy zostali odrzuceni przez swoje własne rodziny i traktowani byli jak nietykalni?

Przez tydzień w 11-osobowej grupie z Polski dotykaliśmy śladów, które pozostawił po sobie nasz wielki współbrat. Zamieszkaliśmy w domu, którego stworzenie, było ostatnim marzeniem ojca Mariana – Centrum Duchowości Ishopanthi Ashram.

Ludzie Zachodu, którzy przyjeżdżają do Indii w poszukiwaniu duchowości, często stają się jeszcze bardziej pogubieni. Tutaj mają szansę odnaleźć głębię, sens i nadzieję, które daje chrześcijaństwo. My znaleźliśmy tu gościnność miejscowych współbraci i okazję do długich wieczornych rozmów w polskim gronie.

Ogromne trzęsienie ziemi, jakie nawiedziło Papuę Nową Gwineę 25 lutego, miało siłę 7,5 w skali Richtera. Po nim czym nastąpiło wiele wstrząsów wtórnych, z których najsilniejszy miał miejsce 7 marca.

Kataklizm jak dotąd kosztował życie życie prawie 150 osób, w górskich prowincjach w środkowej części kraju. Kilkaset osób zostało rannych, tysiące bez dachu nad głową.

11 lutego w Puri nad Zatoką Bengalską zakończyły się dwudniowe obchody 100. rocznicy urodzin ojca Mariana Żelazka SVD. Ich ukoronowaniem było formalne ogłoszenie rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego naszego misjonarza.

Dokonał tego abp John Barwa SVD, ordynariusz diecezji Cuttack-Bhubaneswar. Pod koniec Mszy świętej w Puri w bardzo podniosły sposób poinformował o tym wiernych, którzy przyjęli wiadomość z ogromnym aplauzem.