| Historia Zgromadzenia |
|
|
|
| piątek, 14 sierpnia 2009 01:00 |
|
Na świecie
Dziś Zgromadzenie liczące blisko 6 tys. członków pracuje w 63 krajach świata na wszystkich kontynentach. W Polsce
Okres międzywojenny to czas powstawania nowych domów - w Pieniężnie i Bytomiu (1920), Rybniku (1922), Górnej Grupie (1923), Bruczkowie i Chludowie (1935), w którym w roku 1935 otwarto nowicjat. Od 1938 roku rozpoczynają wyjeżdżać na misje pierwsi polscy misjonarze (w sumie 25 braci i 12 ojców). Do czasu wybuchu wojny Prowincja Polska liczyła 29 ojców, 61 braci, trzy juwenaty z 420 uczniami, dwie parafie, drukarnię. Dynamiczny rozwój Zgromadzenia przerwała brutalnie II wojna światowa. Domy zamknięto. Aresztowano 14 ojców, 14 kleryków, 4 braci i 12 nowicjuszy. Z 44 współbraci w obozach koncentracyjnych straciło życie 23. W grupie męczenników werbistowskich okresu II wojny światowej znalazło się 4 współbraci, którzy 1999 roku zaliczeni zostali w poczet błogosławionych. Byli to: br. Grzegorz Frąckowiak, o. Stanisław Kubista, o. Alojzy Liguda i o. Ludwik Mzyk. Po wojnie w roku 1946 rozpoczyna się pierwszy nowicjat z 20 nowicjuszami. W sierpniu tegoż roku w Górnej Grupie podejmuje naukę 50 uczniów. Dwa lata później w Pieniężnie na Warmii rozpoczyna działalność Wyższe Seminarium Duchowne, które przez ponad 50 lat nieprzerwanego funkcjonowania wykształciło ponad 500 misjonarzy (kapłanów i braci) czynnie włączających się w dzieło misyjne Kościoła w 54 krajach świata. |









Zgromadzenie założone zostało przez św. o. Arnolda Janssena w 1875 roku w Steylu w Holandii, nad brzegiem Mozy, tuż przy granicy z Niemcami. Już po czterech latach wysłano dwóch pierwszych misjonarzy do Chin. Byli nimi św. Józef Freinademetz oraz Jan Anzer, którzy trzy lata później rozpoczęli pracę w południowym Szantungu. W 1889 roku powstaje dom Sankt Gabriel w








