wszystkie narody
Jesteśmy posłani, aby
poznały światło Słowa
istotną częścią
Wrażliwość na znaki czasu jest
naszego powołania misyjnego
oddajemy na służbę
Czas, talenty, prace i dobra wspólnoty
naszych misyjnych zadań

różnych narodowości

W naszych wspólnotach współbracia
żyją i pracują razem
pójść wszędzie
Gotowi jesteśmy
dokąd poślą nas przełożeni

misji kościoła

Wszystkie nasze prace służą
i temu są podporządkowane
poznali Boga,
Żyjemy tak, aby ludzie
którego im głosimy

opuścić ojczyznę.

Współbracia w każdej chwili muszą być gotowi
To istotna cecha naszego powołania.

stałość i wolność

Śluby zakonne dają
naszej misjonarskiej służbie

gdzie nie ma innych,

W pierwszym rzędzie idziemy tam,
którzy głosiliby Ewangelię

między ludźmi,

Pracujemy na rzecz sprawiedliwości
przeciwko egoizmowi i nadużywaniu władzy
previous arrow
next arrow
Slider
  • 1 ŚDM Panama 2019: wierność przesłaniu
  • 2 Jezus Chrystus w tradycyjnych religiach afrykańskich
  • 3 XXV Akcja św. Krzysztofa
  • 4 Zakończył się remont kościoła św. Małgorzaty w Bytomiu
  • 5 Podsumowanie Roku o. Mariana Żelazka
  • 6 VI edycja konkursu "Gdy myślę misje..."
  • 7 Nowe studnie głębinowe w północnym Togo
  • 8 Czekając na beatyfikację
  • 9 Film "Z plecakiem do Panamy"
  • 10 Spotkania przyjaciół misji w pierwszym półroczu 2019
  • 11 Kalendarz na Wielki Post 2019
  • ŚDM Panama 2019: wierność przesłaniu

    ŚWIAT

    Wraz z prof. Olgierdą Furmanek, która wykłada tłumaczenia ustne i pisemne na Wake Forest University w USA, zostaliśmy poproszeni przez Komitet Lokalny ŚDM 2019, o pomoc w selekcji oraz w przeszkoleniu, przygotowaniu i koordynacji tłumaczy symultanicznych podczas Światowych Dni Młodzieży w Panamie.

    Przez tydzień poprzedzający Światowe Dni Młodzieży pracowaliśmy w ośrodku rekolekcyjnym Monte Alverna w jednej z dzielnic Panama City. Wykłady i warsztaty obejmowały teorię i techniki tłumaczeń ustnych w kontekście religijnym, terminologię biblijno-liturgiczną oraz praktyczne ćwiczenia w kabinach.

    Read More
  • Jezus Chrystus w tradycyjnych religiach afrykańskich

    CZYTELNIA

    Jezus Chrystus zostanie rozpoznany w Afryce tylko wtedy, jeśli przyjmie prawdziwie afrykańską twarz. Afrykanizacja nie może jednak oznaczać zredukowania Chrystusa do człowieka.

    Zadaniem współczesnej ewangelizacji misyjnej jest odpowiedzialne, właściwe zrozumienie inkulturacji i teologii wcielenia oraz wypracowanie autentycznie afrykańskiego oblicza Jezusa Chrystusa..

    Read More
  • XXV Akcja św. Krzysztofa

    AKCJE MISYJNE

    Wraz z nowym rokiem kalendarzowym rozpoczęła się jubileuszowa edycja Akcji Pomocy Kierowców na rzecz Misyjnych Środków Transportu, znana jako Akcja Św. Krzysztofa. W tym roku akcja prowadzona jest już po raz 25.

    Jak co roku zachęcamy do wsparcia zakupu lub remontu samochodów, motocykli, łodzi i innych środków transportu wykorzystywanych przez misjonarzy w ich codziennej pracy duszpasterskiej i animacyjnej.

    Read More
  • Zakończył się remont kościoła św. Małgorzaty w Bytomiu

    POLSKA

    Zakończył się gruntowny remont kościoła parafialnego św. Małgorzaty w Bytomiu. Parafia od kilkudziesięciu lat jest prowadzona przez werbistów, którzy w mieście pracują od 1920 roku.

    Prace remontowe świątyni rozpoczęły się w kwietniu 2018 roku. W ciągu kilku miesięcy świątynia została gruntownie odrestaurowana tak wewnątrz, jak i na zewnątrz.

    Read More
  • Podsumowanie Roku o. Mariana Żelazka

    POLSKA

    30 stycznia 2019 roku minęła kolejna rocznica urodzin Sługi Bożego o. Mariana Żelazka, misjonarza trędowatych w indyjskim mieście Puri. Tym samym zakończyliśmy Rok Ojca Mariana Żelazka, w którym celebrowaliśmy 100. rocznicę jego urodzin.

    W ciągu minionego roku odbyło się bardzo wiele różnorakich wydarzeń religijnych, kulturalnych i edukacyjnych związanych z osobą i dziełem o. Mariana. Niewątpliwie najważniejszym było rozpoczęcie jego procesu beatyfikacyjnego.

    Read More
  • VI edycja konkursu "Gdy myślę misje..."

    POLSKA

    1 lutego rozpoczęła się VI edycja konkursu „Gdy myślę misje...”. W tym roku konkurs ma tylko część plastyczną, adresowaną do dzieci i młodzieży i przebiega pod hasłem „Świat radości i pokoju”.

    Głównym celem konkursu jest uwrażliwienie uczestników na takie wartości jak przyjaźń, zgoda, solidarność, wrażliwość i pokój. To one sprawiają, że świat i życie człowieka pod każdą szerokością geograficzną stają się godne, radosne i szczęśliwe.

    Read More
  • Nowe studnie głębinowe w północnym Togo

    ŚWIAT

    26 stycznia 2019 w wioskach Oubabodo, Takpagour i Nargbal w północnym Togo otwarto i poświęcono 3 nowe studnie głębinowe. Ceremonii przewodniczył o. Marian Schwark SVD, który na miejscu koordynuje projekt budowy podobnych studni.

    Ludzie mają po raz pierwszy dostęp do czystej wody. Do tej pory brali wodę z rzeki oddalonej o kilka kilometrów - pisze z Togo o. Marian Schwark SVD. Dotychczas udało się w ten sposób wybudować i uruchomić 21 podobnych studni.

    Read More
  • Czekając na beatyfikację

    POLSKA

    27 stycznia, w niedzielę poprzedzającą 101. rocznicę urodzin o. Mariana Żelazka, w podpoznańskiej Dąbrówce, do której obecnie należy Palędzie, gdzie urodził się o. Żelazek, odbyła się Msza św. w intencji jego rychłej beatyfikacji.

    Liturgii w parafialnej kaplicy św. Urszuli Ledóchowskiej gościnnie koncelebrowali współbracia misjonarza – o. Henryk Kałuża SVD z Nysy oraz o. Franciszek Bąk SVD, mistrz nowicjatu w Chludowie.

    Read More
  • Film "Z plecakiem do Panamy"

    POLECAMY

    Na Światowe Dni Młodzieży przybyli do Panamy ze swoimi plecakami młodzi ludzie z całego świata. Z szarej codzienności wyrwał ich ten sam głos Boga, który prosi, by byli świadkami Jego miłości, by dzielili się swoją wiarą i doświadczeniem jego obecności w życiu.

    Właśnie w kontekście Światowych Dni Młodzieży powstał kilkunastominutowy film dokumentalny o pracy o. Józefa Gwoździa SVD w panamskim Bocas del Toro.

    Read More
  • Spotkania przyjaciół misji w pierwszym półroczu 2019

    POLSKA

    Poznaliśmy terminy i miejsca spotkań rejonowych dobrodziejów i współpracowników misji, organizowanych przez Referat Misyjny z Pieniężna w pierwszym półroczu 2019 roku. Odbędą się one w Elblągu, Olsztynie, Gdyni, Bielsku-Białej i Wrocławiu.

    Tradycyjnie w czasie Wielkiego Postu w Pieniężnie organizowane jest weekendowe Skupienie dla Animatorów i Dobrodziejów Dzieła Misyjnego.

    Read More
  • Kalendarz na Wielki Post 2019

    POLECAMY

    Wydawnictwo VERBINUM wydało kolejną edycję werbistowskiego kalendarza na Wielki Post. "Wielki Post 2019 z werbistami" to pozycja niezwykła, gdyż łączy w sobie funkcje zwykłego kalendarza na każdy dzień z tesktem rozważaia oraz Ewangelią w formie tekstowej i audio.

    Kalendarz jest jak dotąd jedyną tego typu pozycją na rynku. Jak zwykle niezaprzeczalnym jego atutem jest wymiar audiowizualny, gdyż tekst Ewangelii z danego dnia czytany jest przez werbistów pracujących na misjach.

    Read More

W DWÓCH SŁOWACH

Równoleżnik M

Równoleżnik M

Moje spotkanie z ojcem Marianem Żelazkiem

Dobrym, ciepłym głosem mówił o tym, jak zbierają z ulicy chorych ludzi. Byliśmy zasłuchani. „Podjeżdżasz ambulansem do człowieka, który leży na ulicy. Nie może się już ruszać, zżerają go robaki, unosi się od niego nieprzyjemny zapach. I wtedy mówisz sobie: 'To jest Chrystus!'".

WIĘCEJ >


Misjonarz - luty 2019

W numerze 02/2019 relacja kleryka Macieja Zielińskiego SVD z Australii, a także mi.in. o pracowni witraży założonej przez br. Seraphima Frunka SVD w Togo, o grocie Matki Bożej z Gór w Ghanie i o pracy o. Mariusza Szczepańskiego SVD w Ekwadorze.

WIĘCEJ >

banner marian zelazek

Banner SBwMZ   banner rownoleznik m
nmm2019 banner1200px min

Banner SBwMZ

banner rownoleznik m

  • Weźmijcie Ducha Świętego. Ikony Dziejów Apostolskich

    POLECAMY

    Nowa książka o. Mirosława Piątkowskiego SVD, w której autor przedstawia w nich kilka postaci pojawiających się na kartach Dziejów Apostolskich.

    Książką z pewnością jest niezwykle ciekawą propozycją dla osób chcących lepiej poznać początki Kościoła opisane w Dziejach Apostolskich.

    Read More
  • Komentarze do Ewangelii w roku C

    POLECAMY

    Na kartach Pisma Świętego Pan Bóg kieruje do nas zaproszenie, abyśmy przyszli na spotkanie z Nim, zanim podejmiemy codzienne obowiązki. Przynagla nas, swoje dzieci, abyśmy szukali przede wszystkim Jego samego, abyśmy Jemu ofiarowali nasze wysiłki i do Niego przyszli z naszymi pytaniami.

    Dlaczego? Ponieważ Go potrzebujemy, a uzmysłowienie sobie tego faktu to dobry początek kolejnego dnia.

    Read More
  • Film o ojcu Marianie Żelazku

    POLECAMY

    "Siewca nadziei" to nowy film o życiu i pracy o. Mariana Żelazka, ojca trędowatych w indyjskim świętym mieście Puri. Dokument w reżyserii Andrzeja Biernackiego, zrealizowany został w 100. rocznicę urodzin o. Mariana.

    W filmie o ojcu Marianie opowiadają członkowie jego rodziny, a także ludzie, którzy z nim się spotkali i przez wiele lat współpracowali.

    Read More
  • Tajemnica Różańca Świętego - ucieczka do Egiptu

    POLSKA

    Werbistowskie Centrum Migranta Fu Shenfu przygotowało broszurkę i różaniec na palec, z pomocą których można modlić się za wszystkich, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów i krajów.

    Proponujemy, aby podczas modlitwy rozważać scenę biblijną, w której Święta Rodzina ucieka przed prześladowaniami do Egiptu.

    Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
cztln-afrtwajez

Jezus Chrystus w tradycyjnych religiach afrykańskich
CZYTELNIA

Marian Żelazek

Percepcja działalności misyjnej o. Mariana Żelazka SVD w Polsce
CZYTELNIA

Marian Żelazek

Ewangelizacyjny projekt franciszkańskich redukcji w Paragwaju
CZYTELNIA

  • Media
  • Galeria
 
image

Święcenia kapłańskie 2018

6 maja 2018 roku w Misyjnym Seminarium Duchownym w Pieniężnie odbyła się uroczystość święceń prezbiteratu. Nowymi kapłanami Zgromadzenia Słowa Bożego zostali ojcowie: Marcin Domański SVD, Hubert Łucjanek SVD oraz Teodor Tomasik SVD.


image

Czuwanie Rodziny Arnoldowej 2018

Tegoroczne XI Czuwanie Modlitewne Rodziny Arnoldowej odbyło się w dniach 6-7 kwietnia na Jasnej Górze. Poświęcone było 100. rocznicy urodzin o. Mariana Żelazka oraz 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości.

Read More

CZYTELNIA

Maski afrykańskie

Jezus Chrystus w tradycyjnych religiach afrykańskich

Jezus Chrystus zostanie rozpoznany w Afryce tylko wtedy, jeśli przyjmie prawdziwie afrykańską twarz. Afrykanizacja nie może jednak oznaczać zredukowania Chrystusa do człowieka. Zadaniem współczesnej ewangelizacji misyjnej jest odpowiedzialne, właściwe zrozumienie inkulturacji i teologii wcielenia oraz wypracowanie autentycznie afrykańskiego oblicza Jezusa Chrystusa.

WIĘCEJ >

Zamyślenia (nie tylko) misyjne

  • Małe jest piękne

    " data-mosaic-order-date="">
    Małe jest piękne

    Małe jest piękne

    Kościół w Szkocji, ten, który znam i który okresowo staram się budować swoim tu byciem, utwierdza mnie w przekonaniu, że małe jest nie tylko praktyczne, ale przede wszystkim piękne. Bo to Kościół mały. Momentami i miejscami nawet tyci. Rozsypany jak ziarnka maku na plaży.

    WIĘCEJ

  • Postawa na modlitwie

    " data-mosaic-order-date="">
    Postawa na modlitwie

    Postawa na modlitwie

    Zdarzyło się to w San Jose na filipińskiej wyspie Mindoro. Do ka­plicy adoracji Najświętszego Sa­kramentu weszła młoda kobieta w towarzystwie małej dziewczyn­ki. Uklękła na dwa kolana. Obok niej uklękła dziewczyn­ka, złożyła rączki do modlitwy i zamknęła oczy.

    WIĘCEJ

  • Czas

    " data-mosaic-order-date="">
    Czas

    Czas

    Urzekło mnie, że niezależnie od wszystkiego, świętym meblem w domu Portugalczyków jest stół. Świętym czasem jest zaś wspólne przy nim bycie. I Bóg mi świadkiem, że pięknie i smacznie ten czas przy stole ‘marnują’.

    WIĘCEJ

  • Od serca

    " data-mosaic-order-date="">
    Od serca

    Od serca

    Złapaliśmy w Kościele wirusa eventowości. Plasterkujemy dziedzinę ducha, bo tak dziś żyje świat. Skokami. Od WOŚP do Lednicy, od Zaduszek do Zajączka. Maj oddamy Matce Bożej, czerwiec Sercu Jezusa, październik różańcowi, listopad zmarłym, a grudzień czekoladowemu kalendarzowi adwentowemu.

    WIĘCEJ

Zamyślenia (nie tylko) misyjne

  • Małe jest piękne

    " data-mosaic-order-date="">
    Małe jest piękne

    Małe jest piękne

    Kościół w Szkocji, ten, który znam i który okresowo staram się budować swoim tu byciem, utwierdza mnie w przekonaniu, że małe jest nie tylko praktyczne, ale przede wszystkim piękne. Bo to Kościół mały. Momentami i miejscami nawet tyci. Rozsypany jak ziarnka maku na plaży.

    WIĘCEJ

El hermano Gregorio Boleslaw Frackowiak nació el día 18 de julio de 1911 en Lowecice cerca de Jarocin en la región de Wielkopolska (Polonia). Sus padres, Andrzej y Zofia, poseían una granja de medianas dimensiones. Boleslaw fue el octavo de nueve hijos. En la familia nacieron ocho varones y tres chicas. Dos de ellas murieron siendo pequeñas.

Recibió el bautismo en la iglesia parroquial en Cerekwica. Acudía a las clases en la escuela primaria en Wojciechowice. No quiso estudiar alemán, pero en la escuela polaca le iba muy bien. En la casa no ayudaba mucho en los trabajos puesto que con otros niños continuamente organizaba oraciones, celebraciones, predicaba, rezaba y repartía la comunión. Lo hacía todo con mucha seriedad, que no parecía que fuese un juego. Desde luego fue un monaguillo ejemplar, la mano derecha del párroco, especialmente después de hacer la Primera Comunión. Cuando creció le daba vergüenza ayudar de monaguillo con los más pequeños, pero los sustituía con mucho gusto cuando hacía falta. Tenía la costumbre de confesarse todos los meses y comulgar. Siendo niño hacía crucecitas y figuritas de barro, luego las secaba en la chimenea y repartía.frack obr

Los domingos y días festivos su padre tenía la costumbre de hacer preguntas acerca del contenido de la homilía. A Bolek no le preguntaba, pues él siempre quería repetir el sermón entero. Después de las clases le gustaba visitar el cercano pueblo de Bruczkow, donde Wanda Koczorowska llevaba un orfanato. Cuando en 1927 en Bruczkow se instalaron los Misioneros del Verbo Divino sus padres, siguiendo el consejo del párroco, lo matricularon en el Seminario Menor. El bajo nivel de enseñanza en su escuela primaria no le abría grandes posibilidades. Además, el ritmo de estudio en el Seminario era intensivo para los mayores. Se le aconsejó realizar su vocación como Hermano religioso. Fue admitido en Gorna Grupa cerca de Grudziadz, donde los verbitas tenían el postulantado y el noviciado para los Hermanos.

Después de un año de postulantado, recibió el 8 de septiembre de 1930 el hábito y un nuevo nombre: Grzegorz (Gregorio). Fue el novicio más fervoroso y después de dos años profesó los primeros votos. En la imprenta aprendió a encuadernar y luego desempeñaba este servicio para todo el seminario. Trabajaba con mucho esmero. Transmitió sus conocimientos de encuadernación a varios alumnos. Se lo veía sonriente, muy servicial, le gustaba mucho ayudar en la sacristía, especialmente en el adorno de los altares. Ayudaba también en la cocina y en la portería, donde con mucha dedicación ayudaba a los necesitados. Solía decir que era el mismo Cristo que venía y había que tratarlo con amor. De aquellos tiempos se conservaron sus apuntes con las oraciones y prácticas piadosas titulados: "Los ejercicios espirituales cotidianos" y "Los ejercicios espirituales". Son unas recopilaciones de oraciones ajenas. Algunas son suyas, especialmente a la Virgen Inmaculada y a San José. De entre las prácticas de la vida religiosa destacaba por su dedicación a "Las oraciones del cuarto de hora". El inicio de esta oración: "Dios mío, creo en ti..." reflejaba en su boca una fe auténtica. Como era agradable, educado y muy natural, se ganó el respeto de los miembros de la comunidad y especialmente de los alumnos que acudían a él en busca de consejo. Esperaba la profesión perpetua con ilusión y decía que "No solo de corazón pero también por escrito perteneceré por entero a la Congregación y a sus ideales". El gran momento llegó el 8 de septiembre de 1938. En el informe previo a la profesión el maestro de noviciado el P. Jan Ginczel lo describió como un religioso ejemplar.

El tiempo de la guerra lo afrontó como todos los demás. Tan sólo más tranquilo y reflexivo de lo normal. Se consolaba diciendo que todo está en las manos de Dios. Se afianzaba en este convencimiento y se lo transmitía a los demás, incluso en el momento cuando en la fiesta de Cristo Rey, el día patronal, la Gestapo transformó el seminario en cárcel para los clérigos de la zona y para la comunidad. A los Hermanos se les permitió abandonar el convento. Sin embargo, él prefirió quedarse para ayudar a los sacerdotes encarcelados. En febrero, después de la evacuación de todos los sacerdotes, él también tuvo que abandonar Gorna Grupa. Se instaló en la casa de su hermano en Poznan, pero al no tener la posibilidad de empadronarse, tuvo que abandonar la ciudad. Se fue entonces a su pueblo natal Owecice. Allí empezó su callada actividad. En comunicación con el P. Giczel SVD, que por aquella época era párroco en el cercano pueblo de Rusk y con el consentimiento del párroco local, enseñaba catecismo a los niños dos veces a la semana y les preparaba para la Primera Comunión. Visitaba a los enfermos y ancianos, les hablaba de Dios y de la Virgen Santísima. Cuando el 7 de octubre de 1941 la Gestapo arrestó al P. Giczel y lo llevó al campo de concentración, toda la responsabilidad por el Santísimo, que los nazis habían tirado del copón y dejado en la mesa, recayó sobre el Hno. Gregorio. Durante ese tiempo vivía en la casa del organista y allí llevó el Santísimo. Allí acudieron varias personas y en las horas que quedaban del día y por la noche, adoraban al Señor. Por la mañana el Hno. Gregorio repartió la comunión. Guardó una parte que luego llevó a los enfermos y a los ancianos. También bautizó a algunos niños. La gente recuerda que lo hacía con devoción y sentimiento.

 

El Martirio

En Jarocin se corrió la voz que el Hno. Gregorio era encuadernador e inmediatamente recibió la orden de trabajar en una imprenta. Para mantener el ánimo de la gente, empezó a distribuir una publicación clandestina llamada "Para tí, Polonia". La Gestapo dio con la pista de esta actividad y empezaron los encarcelamientos. El Hno. Gregorio había dejado de colaborar en el reparto de esta publicación hacía ya un año. Había hablado de ello con su cohermano, el P. Kliczka, quien le desaconsejó tajantemente esa actividad. El mismo P. Kliczka escribe sobre el Hno. Gregorio lo siguiente: "Nuestro hermano Gregorio Franckowiak me visitó en Broszowice el día anterior a su encarcelamiento. Podía haber huido, pero me preguntó si podría cambiarse por los que habían sido encarcelados en Jarocin por causa de las publicaciones. Le respondí que esto era un acto heroico y dependía de sus fuerzas. Después de confesarse y recibir la comunión se fue. Al día siguiente ya estaba en la cárcel donde algunos, incitados por él, le echaban la culpa y quedaban libres. Lo que las autoridades querían era un "chivo expiatorio" para vengarse".

De la cárcel de Jarocin fue trasladado con los que quedaban al Fuerte VII en Poznan. Su hermano escribe: "Le llevé un paquete. Él también mandó uno: un reloj roto, un rosario despedazado, un poco de ropa rasgada y ensangrentada, muy ensangrentada... En dos ocasiones le llevé cosas. A la tercera, ya no aceptaron el paquete porque mi hermano ya no estaba". Su hermano recuerda aun las palabras de Gregorio: "Pienso que el tío (Wincenty) está en casa. Que se mantenga firme, pues lo delataron igual que a mí. Pero yo cargué con la responsabilidad. Si yo muero, estoy solo. En cambio, él tiene esposa e hijos".

El Hno. Gregorio no delató a nadie y de este modo defendió a su hermano y a los demás. Reveló los apellidos de dos personas de las que sabía que anteriormente reconocieron su participación.

La ruta de su martirio iba por Jarocin, Sroda, Fuerte VII (hasta el final del año). En la última etapa llegó a Dresno. Los compañeros de la celda (Walenty y Antoni Kaczmarek) recuerdan como el Hermano dirigía diariamente el rosario y otras oraciones. Al comienzo, los alemanes lo trataron como a los demás. Sin embargo, cuando encontraron una medalla cosida en el interior de la gorra y se dieron cuenta de que él era religioso le amargaban la vida de un modo especial. Él no se defendía, estuvo muy tranquilo y paciente... Lo llevaron a torturar a la Casa del Soldado en Poznan. Lo colocaron en un aparato de tortura y le pegaban, especialmente, en los tendones... Le preguntaban por las publicaciones clandestinas y, al no recibir ninguna respuesta, le volvían a pegar con crueldad, sobre todo por ser religioso.

En Drezno recibió la sentencia de muerte. Fue decapitado el 5 de mayo de 1943. Unas horas antes de morir escribió una carta a su familia que vale la pena citar: "Queridos míos, por última vez desde este valle de lágrimas os escribo esta carta. Cuando la recibáis yo ya no estaré en este mundo. Hoy, miércoles 5 de mayo de 1943 a las 6.15 de la tarde seré decapitado. Rezad por mí un "Dale, Señor, la paz eterna". En cinco minutos estaré frío, pero eso no importa, no lloréis, sino que rezad por mi alma y por las almas de nuestros seres queridos. Saludaré de vuestra parte al Padre y a todos mis parientes. A mamá no sé cómo se lo debéis comunicar: si fui ejecutado o simplemente morí. Haced como os parezca oportuno. Tengo la conciencia tranquila y por eso os escribo. Os saludo a todos y os espero al lado de Dios. Saludo a los hermanos en Bruczkow y a todos mis conocidos. Que Dios os bendiga. Sed buenos católicos. Os pido que me perdonéis. Me da pena mi querida anciana madre. Quedaos con Dios. Hasta pronto en el cielo. Después de la guerra, devolved mis hábitos a Bruczkow".

En la memoria de los cohermanos mayores el Hno. Gregorio quedó hasta el día de hoy como una excelente persona y religioso del Verbo Divino. Hizo gala del amor más grande, porque dio su vida por los demás.

Fue beatificado por Juan Pablo II el día 13 de junio de 1999 junto con 108 otros Martyres de la Segunda Geurra Mundial.

 

Akcje Misyjne

  • 1
banner kalendarz biblijny   banner mszewieczyste

Misjonarze piszą

  • "Letni" przegrywa +

    o. Jacek Gniadek SVD, POLSKA

    Wyboru dokonujemy z naszego punktu widzenia. Jest on zawsze subiektywny, ale nie oznacza, że nie będzie odpowiadał Prawdzie. Jest to małe prawdopodobne, że będzie odpowiadał w pełni, ponieważ jesteśmy obarczeni grzechem. Dlatego nawet w przypadku religii objawionej możemy mieć przeróżne interpretacje. Powstają różne kultury.

    CZYTAJ

  • Zapracowane ręce +

    o. Józef Trzebuniak SVD, INDONEZJA

    Dawno już nie widziałem w Polsce tak bardzo wyniszczonych rąk i spracowanych rąk kobiecych, jak tutaj we wschodniej części Indonezji - na Flores. Te ich ręce w czasie każdej Mszy świętej przyjmują do siebie Jezusa Eucharystycznego.

    CZYTAJ

  • "Duch Pański spoczywa na Mnie..." +

    o. Bogusław Nowak SVD, JAPONIA

    Przyjęcie Bożego działania oznacza rezygnację ze swoich własnych planów i przyjęcie planu Boga, jak również rezygnację ze swoich własnych oczekiwań oraz wyobrażeń odnośnie sposobu realizacji planu Boga i podjęcie współpracy z działaniem Boga, na tyle na ile pozwolą mi na to moje ograniczone siły.

    CZYTAJ

  • Trzej królowie z Bidibidi +

    o. Andrzej Dzida SVD, UGANDA

    Nie sformowaliśmy całego orszaku Trzech Króli, który by mógł przejść przez obóz, ale w naszej procesji mieliśmy gwiazdę betlejemską, za którą podążali trzej królowie, a właściwie dwaj królowie i jedna królewna, bo dwóch chłopców i jedna dziewczynka, reprezentujący wszystkie plemiona Sudanu Płd., a zarazem wszystkie narody przychodzące do Jezusa.

    CZYTAJ

  • 1
  • Werte! Unte mwerre?

    Na zajęcia z języka arrernte uczęszczam raz w tygodniu. Oczywiście są jakieś zasady czytania, jednak są tak skomplikowane, że nauka chińskiego szybciej by szła niż nauka języka aborygenów. (MISJONARZ 02/2019)

    WIĘCEJ

  • Grota Matki Bożej z Gór

    Istnienie groty jako miejsce kultu oficjalnie zainaugurowano 28 października 2001 r. Od tego czasu przy Grocie Matki Bożejz Gór regularnie sprawowana jest liturgia i odbywa się modlitwa. W każdy piątek gromadzą się wierni na odmawianie Różańca. (MISJONARZ 02/2019)

    WIĘCEJ

  • Nić łącząca z Bogiem

    Większość matek nie ma czasu dla dzieci – matki pracują całymi dniami, a wieczorami przygotowują posiłki na następny dzień, trochę posprzątają i dzień się kończy. Próbujemy wykroić trochę czasu i organizujemy zajęcia sportowo-rekreacyjne dla całej rodziny. Pomagają nam studenci z pobliskiego uniwersytetu katolickiego. (MISJONARZ 02/2019)

    WIĘCEJ

  • Jako misjonarz werbista i proboszcz

    Cztery lata temu w jednej ze wspólnot rozpoczęliśmy budowę kaplicy. Zaangażowanie tych ludzi i determinacja, by po wielu, wielu latach mieć swoją kaplicę, spowodowała, że udało nam się zrobić posadzkę i postawić ściany oraz położyć prowizoryczny dach. (MISJONARZ 02/2019)

    WIĘCEJ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Werbiści na krańcach świata

  • Tortola (KARAIBY)

    Tortola jest największą i najbardziej zaludnioną wyspą Brytyjskich Wysp Dziewiczych, położonego w północnej części archipelagu Małych Antyli, ok. 100 km na wschód od Portoryko. Tutaj znajduje się Road Town, stolica Brytyjskich Wysp Dziewiczych.

    Werbiści pracują tutaj duszpastersko w Parafii św. Wilhelma (St. William Parish) w Road Town. Od 2018 roku proboszczem parafii jest o. Paweł Czoch SVD, który wcześniej pracował w Parafii św. Gerarda na Anguilli.

    Read More
  • 1